เบิ่งลาว 3 เสน่ห์ของตลาดกลางคืนและอาหารชูรส
| 
| 
เบิ่งลาว 3 เสน่ห์ของตลาดกลางคืนและอาหารชูรส
เรื่อง: ภาพ อ.พัศสรรค์ รักษ์มีธรรม
เรื่องกิน เรื่องช้อป เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ และถ้าอยากจะเข้าถึงก็ต้องสัมผัสให้ถึงแหล่ง กินให้ถึงที่ ซื้อของต้องต่อให้สุดไม่ได้ก็เดินหนี เดี๋ยวแม่ค้าก็เรียกกลับมาเอง ของบางอย่างตั้งราคาเผื่อต่อไว้มากกว่าของเดิมเกือบ 10 เท่าก็มี เอาแค่ช่องแม็ก ที่อุบลราชธานี ผมต่อกล้องส่องทางไกล แม่ค้าเรียก 700 บาท พอผมส่ายหน้าแล้วเดินออกจากร้าน เธอตะโกนบอกว่าลดให้ๆ 600 , 500, 400, 300 จนเหลือ 100 ผมไม่เอาเพราะเสียความรู้สึกแต่แรกแล้ว ก็ได้ยินเสียงด่าเป็นภาษาลาวไล่หลังมาอีก
แต่ใครที่ได้มาเยือนหลวงพระบาง นอกจากเที่ยววัด นั่งเรือริมแม่น้ำโขง ตักบาตรข้าวเหนียว ก็ต้องมาเดินตลาดกลางคืนนี่ล่ะ
ตลาดมืดชาวภูเขา หลวงพระบาง
นักท่องเที่ยวได้มาเยือนเมืองมรดกโลก ต้องสะพายกล้องเตรียมถ่ายบรรยากาศยามค่ำคืนของตลาดไนท์ชาวเขากันทุกคน พ่อค้าแม่ขายไม่มีใครเบื่อหน่ายกับแสงแฟลชหรือการถ่ายรูปเลย ตลาดกลางคืนเมื่อก่อน จัดเฉพาะศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ แต่เดี๋ยวนี้กลายเป็นจุดขายของหลวงพระบางไปแล้ว ก็เลยจัดทุกคืน มีเต้นท์มากลางกันฝนกันลมเป็นล็อกๆ ดูเผินๆ เหมือนเดินตลาดเมเจอร์ รัชโยธิน หรือถนนคนเดินเชียงใหม่ แม้จะขาดเสน่ห์ไปหน่อย แต่บรรยากาศรอบข้างของวัดเก่า วิหารโบราณ ร้านอาหารเก่าที่เปิดไฟสลัวๆ ช่วยเพิ่มมนต์ขลังขึ้นมาได้บ้าง คนขายส่วนใหญ่จะเป็นชาวภูเขาเผ่าต่างๆ กัน
ราคาสินค้าคิดบวก ต้องคิดให้ดีก่อนซื้อ
ตลาดกลางคืนอยู่บริเวณถนนขึ้นพระธาตุพูสี ข้างๆ พิพิธภัณฑ์แห่งหลวงพระบาง มีสินค้าพื้นเมืองมากมาย หลายอย่างนำมาจากเมืองไทย ผ้าไหม ผ้าฝ้าย ราคาค่อนข้างสูง เครื่องประดับ ของแต่งบ้าน ราคาต่อรองได้สุดๆ แต่ถ้าอยากได้บรรยากาศว่าซื้อจากลาว แนะนำเสื้อ สบายดี หลวงพระบาง ราคาตั้งไว้ 24,000 กีบ (100 บาท ต่อได้ 60 บาท) ใส่ขำขำไป หรือเดินดูโปสการ์ดสวยๆ ใบละ 5,000 กีบ (23 บาท) กระเป๋าเหมือนภาคเหนือเรา ใบละ 84,000 กีบ (300 บาท) ใครไม่มีเงินกีบใช้เงินไทยซื้อได้เลย แต่อาจต้องเสียเปรียบค่าของเงินลาว เพราะอัตราค่าเงินเขาเป็นกีบ เราต้องหารด้วย 240-250 ก็จะได้เป็นค่าเงินไทย ที่บางครั้งเวลาจะควักเงินจ่ายต้องขมวดหัวคิ้วกันเลยทีเดียว อุแม่เจ้า...คิดบวกจริงๆ
อาหารเมืองลาว ชูรสไทยไชโย
ใครจะไปเที่ยวลาว แต่เป็นคนแพ้ผงชูรสง่าย รับรองว่าทริปนี้กินเท่าไหร่ก็ไม่อ้วนเพราะจะอ้วกออกมาหมด ขนาดปาท่องโก๋ที่ผมกินกับโจ้ก ถามแม่ค้าว่าใส่ไหม แม่ค้าบอกว่าใส่ ผมเคยสั่งส้มตำลาวมากิน บอกว่าไม่ส่ผงชูรสนะครับ แม่ค้าพยักหน้ารับ ตำๆ ไปสักพักแล้วขี่จักรยานหายไปเกือบ 10 นาที ผมรอจนเซ็งพอเห็นแม่ค้าขี่จักรยานกลับมาจึงถามหาส้มตำ แม่ค้าบอกว่าไปซื้อแป้งนัวมา (ผงชูรส) บ่ใส่มันบ่แซบ ผมเถียงกับเขาว่าไม่ใส่ได้ไหมแม่ค้าไม่ยอมท่าเดียว บอกเหตุผล เถียงไปมา จนแม่ค้าวางสากทิ้งไม่ยอมขายให้ผมเลย มื้อนั้นต้องกินข้าวเหนียวกับไก่แทน..เฮ้อ....ขนาดพวงน้ำส้มยังต้องมีผงชูรสเลยคุณ
อาหารหน้าตาแปลกแต่รสชาติโดนใจ
วัฒนธรรมการกินของลาว ข้าวเหนียวคืออาหารหลัก ส่วนกับแกล้มหรือของคาวแล้วแต่ความพอใจ ผมลองมาแล้วทั้งน้ำพริกหลวงพระบาง เฝอ แหนมลาว บั๊กเกต (ขนมปังฝรั่งเศส) ที่นักท่องเที่ยวนิยมกินกัน ไส้อั่วเนื้อ ไส้อั่วเลือด ขนมบ้าบิ่นลาว ฯ หลายอย่างที่ถูกปากแม้คอจะแห้งบ้างหลังกินเสร็จ รสชาติอาหารก็ไม่ต่างจากพี่ไทยเรามาก แปลกแต่จริงนะที่ผมสั่งข้าวผัดกระเพรา จากหลายที่ที่ไปกิน แต่ไม่เคยเห็นใบกระเพราเขาเลย เหมือนผัดพริกมากกว่า แต่ข้าวสวยร้อนๆ ในลาวนี่ล่ะ สุดยอดข้าวสวยที่อร่อยที่สุด น่าอิจฉาคนที่นี่นะ แม้คุณภาพชีวิตจะเป็นรองแต่ได้กินข้าวสวยคุณภาพดีกว่าคนไทยเรากินอีก
อาทิตย์พาเที่ยววังเวียง เมืองพักต่างอากาศ และพาไปรู้จักเครื่องดื่มยอดฮิตคนน้องลาวกัน ครับ
.......................................................................................................................................................................................
10 ภาษาลาวน่ารู้ ฟังแล้วน่ารัก
เด็กกำพร้า = ลูกบ่มีพ่อบ่มีแม่
ตึกกองบัญชาการทหารสูงสุด ภาษาลาว = ตึกกองบัญชาการทหารสูงลิ่ว
ห้ามยื่นแขนออกนอกรถ ภาษาลาว = ห้ามเด่แขนออกนอกรถ
แอร์โฮสเตส ภาษาลาว = นางบำเรอกำปันเหาะ
ภาพยนตร์..
Superman :: ภาษาลาว = บักอึดถลาลม
Face off :: ภาษาลาว = หน้าข้อยอยู่ปู๊น หน้าเปิ้นอยู่นี่
Speed :: ภาษาลาว = เบรกบ่อยู๋
สองสิงห์ชิงบังลังก์ :: ภาษาลาว = สองสิงห์ชิงตั๋งนั๋ง
รักจริงๆให้ดิ้นตาย :: ภาษาลาว = ฮักคักคัก ชักแงกแงก
หนูน้อยพเนจร : ภาษาลาว บักหำน้อยตุหรัดตุเหร่
....................................................................................................................